EΥΡΟΣ
Ε  Υ  Ρ  Υ  Β  Ι  Α  Δ  Η  Σ
 αρχική σελίδα  βιογραφικό  βιβλιογραφία εκθέσεις  ζωγραφική  σχέδια  assemblages - κατασκευές - εγκαταστάσεις
φωτογραφία 
  θέατρο    κείμενα & δημοσιεύσεις    συλλογή καλλιτέχνη   'four lanterns' hotel    σύνδεσμοι    επαφή
. .
. .

     Εύρος Ευρυβιάδης
           
Τόποι και Τοπία Οικειότητας
          

...

"Μήπως, θα πρέπει να ξαναγευτούμε τον καρπό του Δένδρου της Γνώσεως, για να επιστρέψουμε στην ηλικία της αθωότητας"
Να σας πω, αυτό είναι το τελευταίο κεφάλαιο της ιστορίας του κόσμου"

Heinrich von Kleist

Οι Μαριονέτες

 

 

Ανακαλώ την εντύπωση  της επίσκεψής μου στο εργαστήρι του Εύρου Ευρυβιάδη αλλά και στους υπόλοιπους χώρους της ιδιοκτησίας του, όπου "εκτίθενται" ιδιωτικά οι κατασκευές του.

Ετερόκλητα υλικά, έτοιμα χρηστικά αντικείμενα, κατασκευασμένα εξαρτήματα, απομεινάρια  εργαλείων, πλαστικά παιχνίδια, μικροαντικείμενα της μαζικής pop κουλτούρας, funny animals, μικρά πορσελάνινα σκεύη, διακοσμητικά, ρεπλίκες σε μικρή κλίμακα πασίγνωστων αγαλμάτων της Αφροδίτης, ύφασμα, μέταλλα, πολυεστέρες, ξύλο, πλαστικό, γύψος, πορσελάνη, σκοινί…

Ευτελή υλικά που προσφέρονται στη δημιουργία μικρών εκτροπών στο χώρο και περίεργων συνταιριασμάτων  που διερευνούν τόπους μνήμης και αντίληψης, με βασική απαίτηση  τη λεπτή και ιδιαίτερα επιμελή διαχείριση. Μια διερεύνηση πάνω σε x-treme games και μια λεπτοδουλειά με ready-mades και με ρίσκο στην κατασκευή. Υπερθέσεις - παραθέσεις - αντιθέσεις - επιθέσεις, ένα σύμπαν μικρών ενοτήτων, μια "απλή" ψυχαγωγία και μια ώσμωση ανάμεσα σε Υψηλό και Χαμηλό που φέρει ωστόσο μια αύρα πολύ πέραν του εφήμερου και που επιβάλλει στο θεατή να σταθεί απέναντι, αλλά και να τα περιδιαβεί με το βλέμμα του· μια στρατηγική για τακτική διαδικασία και οργάνωση, σαν σε πολιτισμικά κοιτάγματα/κοιτάσματα, με επιλεγμένες μορφές και τρόπους από ένα ευρύ πεδίο αναφορών, συστημάτων και πολλαπλών συσχετισμών.

Έργα τέχνης υπό εξέλιξη ή έτοιμα προς κατάθεση και έκθεση, ένα σκηνικό αρθρωτών ιστοριών άλλοτε με αναφορές σε παραμύθια, άλλοτε σε ένα κλίμα κυριολεκτικά φουτουριστικό με σουρεαλίζουσα διάθεση ώστε να αποδοθεί η pop εννοιολογική τελειότητα με την αναμενόμενη εικαστική εκζήτηση ή παράνοια.

Οι μορφές και οι τρόποι επεξεργασίας του έργου τέχνης δηλώνουν κατ' αρχήν τις υποκειμενικές διαθέσεις του ίδιου του δημιουργού, ενώ ταυτόχρονα υπαγορεύουν το πώς η κάθε εποχή προσδιορίζει την αισθητική της. Έναν αιώνα μετά τις απελευθερωτικές προτάσεις του Dada, αλλά και την ποιητική των σουρεαλιστικών αντικειμένων μπορούμε με σιγουριά να διαπιστώσουμε πώς οι δρόμοι που χάραξαν οι μοντέρνες και οι μοντερνιστικές πρακτικές υπαγόρευσαν ένα κοινό αίτημα: την ανεξαρτησία του στοχασμού για την οποιαδήποτε δημιουργική διαδικασία αλλά και την παιγνιώδη διάθεση, το χιούμορ και την αποδομητική λογική· όπως και την ευρύτητα να βρουν χώρο οι εκδοχές του παράλογου και των απρόσμενων ανατροπών του, σαν η αυθεντικότητα να βρίσκεται στην επανάχρηση των υπαρχουσών μορφών και σαν τα πολιτισμικά αντικείμενα που δεν έχουν πλέον επαφή με το αρχικό τους πλαίσιο να είναι σε θέση να μετατρέπονται δημιουργικά σε ένα ελκυστικό και αλλόκοτο θέαμα.

Η ιδιότυπη εμμονή του Εύρου Ευρυβιάδη να χρησιμοποιεί με ευφάνταστο και παιγνιώδη τρόπο ένα bric-à-brac αντικειμένων/αναμνήσεων είναι αναμφίβολα μεγάλο μέρος του ταλέντου του· μια εμμονή σε απαιτητικές χειρονομίες που ιχνηλατούν ένα ιδιότυπο μονοπάτι. Ένα παιδί παίζει και συνταιριάζοντας ετερόκλητα υλικά συναρπάζεται από το παιχνίδι του. Παρόμοια και ο καλλιτέχνης, με τη διαφορά που ο δεύτερος χρησιμοποιεί με συνειδητό τρόπο την αλληγορία του παιχνιδιού, προκαλώντας ταυτόχρονα και έναν επαναπροσδιορισμό αξιών που προσδιορίζουν ή και αναβαθμίζουν τις αισθητικές ποιότητες. Το ίχνος του παιδικού στοχασμού μετατρέπεται σε δημιουργική χειρωναξία του ενήλικα.

Παρατηρώντας εξεταστικά και για ώρα τα αντικείμενα/assemblages του, τους μικρούς μικρόκοσμους που παράγουν αλυσιδωτές και ευφάνταστες αφηγήσεις, κράτησα σημειώσεις και κατέγραψα τις πρώτες αυτόματες και αυθόρμητες σκέψεις που μου ήρθαν στο μυαλό.   

Τα αντικείμενα/κατασκευές του Εύρου Ευρυβιάδη αποτελούν μια διφορούμενη, υβριδική και ταυτόχρονα εικονοκλαστική πρακτική, με έντονα στοιχεία από το γκροτέσκο, τον περίεργο και παράλογο ερωτισμό ανάμεσα σε ανομοιογενή και ετερογενή είδη. Πρόκειται για αυτάρεσκες περιεργότητες που φαίνεται να απολαμβάνουν με ευαρέσκεια τη συνεκτική συνθήκη να συγκροτούν ενότητες ή ακόμη και οργανικά  σύνολα στο δημιουργικό τους πεδίο. Βρισκόμαστε μερικές φορές, σκέφτομαι, μπροστά σε πράγματα που διαθέτουν μια αδιόρατη γοητεία, σχεδόν μια φυσική χάρη, αυτό το "κάτι" που τις περισσότερες φορές είναι απροσδιόριστο. Και είναι συχνά εντυπώσεις βασισμένες στο στοιχείο της έκπληξης -ή καλύτερα σε εκείνο το στοιχείο που γονιμοποιεί τις "μεγάλες ομορφιές"- που αν και ξεκινάει από το οικείο, ακόμη και το ευτελές, στη συνέχεια περνάει στο αλλόκοτο, στο περίεργο και συνάμα στο θαυμαστό. Απρόβλεπτες σχέσεις και συσχετισμοί, επιμελείς και υπερβολικές λεπτομέρειες με ποικιλία αναλογιών και κλίμακας απελευθερώνουν αφηγηματικές ιδιοτροπίες και συγκεφαλαιώνουν εμβληματικά το δίλημμα ανάμεσα στον παλιμπαιδισμό και την ενηλικίωση της τέχνης αλλά και… της ζωής.

Σαν σουρεαλιστικά montages σε βάθρα, φτιαγμένα με σπουδή και γνώση -μέρος κι αυτά ισότιμο της συνολικής εικαστικής πρότασης- οι "sui generis" art-works του Εύρου Ευρυβιάδη αποτελούν τόπους, μύθους και φιλοδοξίες, ανασχηματισμούς, συνδυασμούς, χώρους ακίνητους, πιστούς πάντα στο δικό τους instantané. Ουτοπικά bibelots - αντικείμενα αισθητικής απόλαυσης του ενήλικα. Μια pop αισθητική με γενναίες δόσεις του οικείου αλλά ταυτόχρονα και του ανοίκειου και του παράξενου μαζί. Κατασκευές αυτοσχέδιων παιχνιδιών ή αυτοσχέδιες φάρσες, σε ένα συνδυασμό φροϋδικής ψυχανάλυσης και ερμηνείας ονείρων που  συμπλέκονται με τις σχεδόν παραισθητικές περιπλανήσεις του καλλιτέχνη, σαν είδος αυτός του Μικρού Ήρωα ή του Little Nemo σε περίτεχνες πλεύσεις, που διεκδικούν όμως την ίδια σοβαρότητα στην ανάγνωση όσο και η επίσημη τέχνη του καβαλέτου. Με την τελευταία ενότητα έργων του ο Εύρος Ευρυβιάδης φαίνεται με ένα καθαρά προσωπικό "χειρονακτικό" ύφος να σκαρώνει σκηνογραφικές εκδοχές σε συνεχή μετάλλαξη, οδηγώντας μας έτσι με μια "ιδιωτικοποίηση" της ουτοπίας και σε  ερμηνείες που υποψιάζουν και απελευθερώνουν τη σκέψη.

Ποντικοπαγίδες κάστρα ή παγιδευμένα γυναικεία παπούτσια.
Αραμπάδες σαν επιτάφιοι.
Υποδοχείς/κήποι που άνθισαν φτερά.
Ανυψωτικές "κιβωτοί" με λευκά αλογάκια που μιλούν αγαπησιάρικα.
Ένα μεγάλο φυλαχτό μάνταλα και στόχος μαζί.
Ένας παραδείσιος χώρος/καράβι που μεταφέρει τη Θεά.
Ανυψωτικά τοτέμ της Αφροδίτης *, πολυποίκιλα κεκοσμημένα με ζωάκια, στρατιωτάκια, πέρλες, τρέσες, φτερά ή φυλαχτά αναθήματα.
Αμαξάκια με το θρίαμβο της Αφροδίτης κατάμεστα από λουλούδια και καρπούς, ή η Αφροδίτη Φλώρα, ίδια η Άνοιξη.
Περιβάλλον σαβάνας από σκληρές κίτρινες βούρτσες που προσφέρεται για τον ανέμελο περίπατο της Αφροδίτης.
Η Αφροδίτη στη Χώρα του Νείλου με χρυσές κότες και μια γαλοπούλα, όλα φετίχ της γονιμότητας.
Δοξαστικές τούρτες/cakes με ιπτάμενες Αφροδίτες.

Μια λατρεμένη (
adorée) Αφροδίτη προστατευμένη από στρατιωτάκια, τυλιγμένη με λουλουδάτη γραβάτα μωβ-dorée.

Μια φιμωμένη και αλυσοδεμένη Αφροδίτη, αλλά και μία λαμπερή χάλκινη που την αγγίζουν θεραπευτικά ή θεραπευμένα χέρια, η Χειρώνεια Αφροδίτη κι άλλες, κι άλλες, κι άλλες... όλες θεραπαινίδες του Ωραίου, στην οικειότητα και στο πέραν της οικειότητας μεγαλείο.

Μια οπτική μυθολογία, όπου γίνεται χρήση αρχετυπικών  συμβόλων και κωδίκων για να εκφραστεί ωστόσο η προσωπική εμπειρία του δημιουργού. Assemblages ως λεπτομερείς συσσωρευτικές αυτοαναφορές, επανενταγμένα σε σύνολα αλυσιδωτής αφήγησης, προσφέρουν απλόχερα στο θεατή μοναδικές δυνατότητες ανάγνωσης για τις έννοιες του παιχνιδιού, τη μνήμη και την εικόνα της, την ονειρική μυθοπλασία, τις συνειρμικές αναφορές σε σύμβολα που ταξινομούν συστήματα σκέψης και αισθητικής εμπειρίας. Μια οπτική μυθοπλασία ,με κεντρικό στόχο την ανάδειξη για τις αλληγορίες της Ομορφιάς ή -και- της Ωραιότητας. Ειρωνικοί χειρισμοί που ανιχνεύουν και καταγράφουν μια μετάλλαξη σημασιών σε σχέση με την έννοια της εικόνας, τους τρόπους παρατήρησης, καθώς και την περιπέτεια της περιπλάνησης στον πλασματικό κόσμο των tableaux vivants. Αλλά και μεταμφιεστικές δοκιμές και προσχήματα επιστράτευσης της μνήμης. Ακόμη, ποιητικές διαθέσεις σχολιασμού για παρελθούσες στιγμές ή το παρόν, όλα, μια ευφάνταστη εκφραστική ιδιόρρυθμων patchworks, που υπαινίσσονται εμμονές για την αναζήτηση της ταυτότητας. Μια απόπειρα προσαρμογής της καλλιτεχνικής ιδιοσυγκρασίας που αναζητάει καταφύγιο στην επίγνωση μερικών σταθερών και αιώνιων αξιών: ό,τι είναι συνδεδεμένο με το σώμα, τις αισθήσεις και τη φύση, προτεινόμενο ωστόσο έμμεσα και υπαινικτικά.

Ο Εύρος Ευρυβιάδης, αναρωτιέμαι, είναι εν τέλει ονειροπόλος ή ρομαντικός; Είναι ειρωνικός ή κριτικός; Προτρεπτικός θα έλεγα γιατί είναι σα να ομολογεί: "Ζήσε την εφήμερη χαρά του παιχνιδιού - δεν έχει νόημα να κάνεις τάφους…" κι ακόμη "Ντύσε την Αφροδίτη που αναδύθηκε γυμνή από τον αφρό…" όχι βέβαια με τις συμβατικές στολές μιας δεσποσύνης, αλλά με ό,τι μπορεί να επιλέξει ένας δημιουργός μορφών: επιλέγοντας έτοιμα, φτιάχνοντας συνθέσεις, μαστορεύοντας, παίζοντας εν τέλει μια συναρπαστική πνευματική και συναισθηματική περιπέτεια, προτείνοντας να μετέχουμε κι εμείς στον κόσμο των παιχνιδιών που ο ίδιος δημιούργησε.

Θάλεια Στεφανίδου
Ιστορικός/Κριτικός τέχνης - Curator
Ιούνιος 2011

--------------------------------

* Σημείωση: από τις πιο γνωστές Αφροδίτες των Μουσείων είναι η Αφροδίτη της Κνίδου, ένα ρωμαϊκό αντίγραφο από έργο του Πραξιτέλη, φυσικά η Αφροδίτη της Μήλου, Η γέννηση της Αφροδίτης του Μποτιτσέλι, Η Αφροδίτη του Urbino του Τιτσιάνο και η Ολυμπία του Μανέ. Ωστόσο παραμένει αξεπέραστη η αδιόρατη Αφροδίτη στον τόπο γέννησής της,  στην Πέτρα του Ρωμιού, στην Κύπρο.

 

..

 

©  Εύρος Ευρυβιάδης - Όλα τα δικαιώματα επιφυλάσσονται